ข้อชวนคิด..สอนภาษาอังกฤษแบบ “ครูปราง”

pic ch…ภาษาอังกฤษดูจะเป็นไม้เบื่อไม้เมากับคนไทยมาช้านานแล้ว เจอฝรั่งครั้งใดเรามักจะไปไม่ถูกเสียเฉย ๆ ทำได้อยู่อย่างเดียวจนถนัดคือยิ้ม ฝรั่งเลยขนานนามถิ่นไทยงามบ้านเราว่า “สยามเมืองยิ้ม”
มีคำถามในใจอยู่เสมอว่าเพราะเหตุใดคนไทยจึงพูดอังกฤษไม่ได้ และจะมีคำตอบผุดตามมาในใจมากมายเช่นกันว่า…
ก็เราไม่เคยเป็นเมืองขึ้นของชาติใดนี่…
เราถูกสอนด้วยวิธีผิด ๆ มานานแล้ว…
เราขาดครูที่รู้ภาษาอังกฤษจริง ๆ …
เราสอนเน้นไวยากรณ์จนเด็กไม่กล้ากระดกลิ้นกลัวออกเสียงผิดและกลัวเพื่อนล้อ…
และเหตุผลอื่นอีกมากมายหลายข้ออ้างแล้วแต่บริบทจะเอื้อ…

…มาถึงจุดนี้เรามัวแต่หาข้ออ้างคงไม่ได้แล้ว เราต้องกล้าค้นหาและสร้างสรรค์วิธีการใหม่ ๆ ที่ต่างจากเดิม การเรียนรู้แบบเปิดกะโหลกและเทความรู้ใส่จะต้องหายไปจากห้องเรียน กระบวนการเรียนรู้ที่สร้างเจตคติที่ดีและมีความหมายต่อชีวิตจะต้องเข้ามาแทนที่
… วันนี้เลยหยิบข้อชวนคิดการสอนภาษาอังกฤษแบบ “ครูปราง” มาฝาก
…“ครูปราง “ หรือครูศุภวัลย์ ชูมี ครูโรงเรียนบ้านกาแบง ดีกรีปริญญาการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) เอกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปริญญาศิลปศาสตร์บัณฑิต (ศศ.บ.) เอกสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปัจจุบัน กำลังศึกษาปริญญาศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต แขนงวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เสนอมุมมองในการสอนภาษาอังกฤษว่า “การสอนภาษาอังกฤษให้ได้ผลเชิงรูปธรรมนั้น ครูต้องเป็นทั้ง “เบ้าหลอม” และ “สื่อการสอน” บุคลิกภาพของครูเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยลดช่องว่างระหว่างครูกับศิษย์ สร้างแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และลดความกังวลในการเรียนรู้ได้ เบ้าหลอมคือ ครูเองจะต้องเป็นผู้เห็นความสำคัญของภาษาอังกฤษ ใช้ภาษาอังกฤษตามสถานการณ์ได้เหมาะสม เช่น ในโรงเรียนครูควรใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารในชีวิตประจำวันให้เด็กเกิดความคุ้นเคย ในขณะที่การเป็นสื่อของครูนั้น หมายถึง ครูสามารถถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านภาษาได้ ทั้งตัวภาษาและบริบทแวดล้อม เช่น ท่าทาง สำเนียง น้ำเสียง อารมณ์ สิ่งเหล่านี้ควรจะปรากฏผ่านบุคลิกภาพของครูภาษาอังกฤษ”
…และมีมุมมองเพิ่มเติมอีกว่า “ครูภาษาอังกฤษจะต้องตระหนักเสมอว่า การสอนภาษาอังกฤษ มิใช่เพียงแค่การจัดกระบวนการเรียนรู้ตามสาระวิชา หากแต่ภาษาอังกฤษ มีนัยยะในแง่ของ ความเป็นภาษา ที่ครูต้องสร้างบรรยากาศให้เด็กรู้สึกว่าเขาได้ใช้ภาษาอย่างเป็นธรรมชาติ ได้เรียนรู้วัฒนธรรมของเจ้าของภาษาผ่านการบอกเล่าของครู ผ่านสื่อที่หลากหลาย”
…เมื่อถามถึงความยากง่ายของการสอนภาษาอังกฤษระหว่างในเมืองกับชนบท ครูปรางมีความเห็นว่า “การสอนวิชาภาษาอังกฤษต้องอาศัยต้นทุนที่เป็นปัจจัยภายนอก เช่น โลกทัศน์และการสนับสนุนของผู้ปกครอง บริบทแวดล้อมที่ผู้เรียนอาศัยอยู่ ทำให้การสอนเด็กในเมืองกับเด็กชนบทแตกต่างกัน หากกล่าวถึงความยากง่ายนั้น สอนเด็กในเมือง ง่ายในแง่ของการให้ข้อมูลและเด็กพร้อมรับ แต่ก็ยากเรื่องความคาดหวังจากผู้ปกครองที่ต้องการให้ลูกเป็นที่หนึ่ง ในขณะที่การสอนเด็กชนบทนั้น เป็นความง่ายที่ยาก เพราะครูต้องสร้างทำขึ้นจากความไม่มี จากความไม่พร้อม เป็นความท้าทายอย่างหนึ่งที่ครูในชนบทต้องคิดแก้ปัญหาอยู่เสมอ เด็กชนบท ครูเริ่มจากศูนย์ เริ่มจากความไม่มี ดังนั้นการสอนจึงไม่สามารถคาดหวังภาพความสำเร็จแบบคะแนนสูง ก้าวไกลระดับชาติ หรือคาดหวังเด็กใช้ภาษาได้คล่องแคล่วเทียบเท่ากับเจ้าของภาษา แต่สำหรับโรงเรียนชนบท โดยเฉพาะที่โรงเรียนบ้านกาแบงนั้น การสอนให้เด็กมีทักษะตามศักยภาพ ตามระดับชั้นของตนเองนั้น ถือว่าเพียงพอ เช่น เด็กอ่านออกเขียนได้ รู้จักคำศัพท์พื้นฐาน สื่อสารเบื้องต้นได้ เหล่านี้ถือเป็นเป้าหมายสำคัญที่ข้าพเจ้ามุ่งหมายให้เกิดขึ้นแก่ผู้เรียน แต่การสอนในโรงเรียนชนบทนั้น สิ่งสำคัญกว่าผลสัมฤทธิ์ใดๆ คือการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่ทำให้ผู้เรียนมีทั้งทักษะภาษา สติปัญญา และสมบูรณ์ด้วยทักษะชีวิต”
…เมื่อได้ฟังมุมมองที่ชวนคิดในการสอนภาษาอังกฤษของ “ครูปราง” แล้ว ทำให้เราใจชื้นขึ้นมานิดหนึ่งอย่างน้อยก็มีครูที่คิดจะเปลี่ยนแปลงการสอนโดยเริ่มที่ตัวเองไม่รีรอให้ฟ้าดินมาสั่งการ และท้ายสุดนี้ขอแสดงความยินดีกับ “ครูปราง” ที่ได้รับทุนจากสถาบันภาษาอังกฤษให้ไปฝึกอบรมด้านหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษที่ประเทศแคนาดา เป็นเวลา 1 เดือน
…“ครูปราง” ให้สัญญาก่อนไปอบรมครั้งนี้ว่า “โดยส่วนตัวคือการพัฒนาตนเองในด้านการใช้ภาษา แต่ในระดับเขตพื้นที่การศึกษานั้น ข้าพเจ้าจะแบ่งปันองค์ความรู้ที่ได้รับอย่างเป็นรูปธรรม และข้าพเจ้าต้องการสร้างแรงกระตุ้นให้ครูภาษาอังกฤษเกิดความศรัทธาในวิชาชีพของตน สร้างเป้าหมายที่ต้องการให้ปรากฏแก่ผู้เรียน เกิดความกระตือรือร้นและขวนขวายเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนการสอนให้มีคุณภาพยิ่งขึ้น
เห็นความหวังของการสอนภาษาอังกฤษที่เป็นเหมือนแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์แล้วยังครับ

About yingkanya

www.sesao.go.th

Posted on 02/04/2015, in ข่าวกิจกรรมครู. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: