สอนประวัติศาสตร์อย่างไร?…ให้โดนใจเด็ก

This slideshow requires JavaScript.

ประวัติศาสตร์เป็นเป็นเรื่องว่าด้วยพฤติกรรมหรือเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีต เป้าหมายของการเรียนรู้วิชาประวัติศาสตร์จึงเป็นการสร้างความเข้าใจความเป็นมาเป็นไปให้รู้รากเหง้าตัวตนของกลุ่มชนนั้น ๆ เพื่อนำจุดด้อยมาปรับปรุงและนำจุดเด่นมาต่อยอด โดยใช้ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเดิมเป็นฐานในการสร้างสรรค์สังคมใหม่ซึ่งย่อมเป็นสังคมที่มั่นคงกว่าสังคมที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างแน่นอน
… เกาหลีเป็นตัวแบบที่สำคัญประเทศหนึ่งที่สามารถนำภูมิปัญญาทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมประเพณีในยุคของบรรพบุรุษมาต่อยอดสร้างเป็นละครซีรี่ย์ต่างๆ จนคนไทยติดกันอย่างงอมแงมถึงขนาดจัดทัวร์ท่องเที่ยวเพื่อชมสถานที่ถ่ายทำจริง เกิดเป็นธุรกิจต่อเนื่องขายสินค้ารวมทั้งขายของที่ระลึกที่ผูกติดกับเรื่องราวในละครจนเกิดเป็นรายได้เป็นกอบเป็นกำ ซึ่งนับเป็นกลวิธีการหาเงินเข้าประเทศที่แยบยลโดยใช้ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมนำการค้าโดยแท้
… การเรียนวิชาประวัติศาสตร์เป็นไม้เบื่อไม้เมากับเด็กไทยมานานแสนนาน ทั้งที่ประวัติศาสตร์ชาติไทยมีเรื่องให้ชวนรู้มีเหลี่ยมมุมที่ตื่นเต้นซึมแทรกด้วยภูมิปัญญาของบรรพบุรุษมากมายหลายเหตุการณ์ ไม่แพ้ชาติใด เป็นที่น่าเสียดายหากเรามองข้ามทรัพย์สินทางปัญญาอันล้ำค่านี้ไป
… ครูอักษรทิพย์ องศารา ครูชำนาญการโรงเรียนบ้านนาทอน ตระหนักรู้ถึงปัญหานี้เป็นอย่างดีจึงได้ศึกษาและค้นหาวิธีสอนวิชาประวัติศาสตร์ที่ทำให้เด็กสนใจ สนุกสนานและรักที่จะเรียนวิชานี้ จึงได้ทดลองนำวิธีสอนโดยการแสดงบทบาทสมมติไปใช้ เริ่มจากกำหนดเรื่องสั้น ๆ ที่ยังไม่มีรายละเอียดมากนักและสามารถจัดกิจกรรมจบได้ภายในหนึ่งชั่วโมง ปรากฏว่านักเรียนสนใจและสนุกสนาน สามารถจดจำเรื่องราวได้ดี จนเกิดเป็นแนวคิดในการพัฒนาโดยเพิ่มรายละเอียดของเนื้อหามากขึ้นและเป็นที่มาของขั้นตอนการสอนประวัติศาสตร์โดยใช้ละคร ๑๐ ขั้นตอน ซึ่งมีขั้นตอนดังนี้
๑. ครูศึกษาเนื้อหาและนำรายละเอียดของเนื้อหาให้นักเรียนทราบ
๒. ครูและนักเรียนร่วมกันคัดเลือกเรื่องที่จะนำมาจัดทำเป็นละคร
๓. ครูและนักเรียนร่วมกันวางเค้าโครงเรื่อง
๔. ครูเขียนบทละคร
๕. ครูและนักเรียนร่วมกันคัดเลือกตัวละคร
๖. นักเรียนที่ได้รับเลือกศึกษาบทที่ตัวเองได้รับมอบหมายทั้งบุคลิกภาพและอารมณ์ของผู้แสดง
๗. นักเรียนทดลองแสดงตามบทบาท โดยมีครูให้คำแนะนำ
๘. แสดงในแต่ละฉากย่อย โดยมีครูให้คำแนะนำ
๙. แสดงกลุ่มใหญ่ตามลำดับทุกฉากจนจบการแสดง โดยมีครูให้คำแนะนำ
๑๐. ครูและนักเรียนร่วมกันสรุปและวิจารณ์การแสดงของตัวละครในแต่ละฉาก เพื่อปรับปรุงและฝึกซ้อมทุกอย่างอย่างต่อเนื่อง
…ครูอักษรทิพย์ ทิ้งท้ายชวนคิดว่า “ถ้าครูผู้สอนให้คำแนะนำ ให้กำลังใจและให้โอกาสนักเรียน จะทำให้นักเรียนเรียนรู้อย่างมีความสุข สนุกสนาน เขาจะเห็นความสำคัญและความสามารถของตนเอง รักในวิชาประวัติศาสตร์ และที่สำคัญที่สุดที่ทำให้กิจกรรมประสบความสำเร็จคือ ความร่วมมือและการยอมรับของผู้บริหาร ครู ผู้ปกครองและชุมชน ช่วยผลักดันให้ก้าวไปสู่ความสำเร็จ”
…ถูกต้องแล้วครับ ประวัติศาสตร์ชาติไทยไม่ว่ายุคใดสมัยใดหากเราร่วมมือร่วมใจสามัคคีกันแล้วเราไม่เคยแพ้ชาติใดในโลกและทุกครั้งที่เราเพลี้ยงพล้ำมักเกิดจากการแตกความสามัคคีเป็นต้นเหตุเสมอ
…ประวัติศาสตร์มีสิ่งดีงามมากมายที่พร้อมให้เราสืบเสาะกะเทาะภูมิปัญญามาต่อยอดเพื่อนำมาผสมเติมแต่งให้กลมกลืนกับการใช้ชีวิตในสังคมยุคใหม่ได้อย่างมีความสุข เรามาเติมสุขให้กับนักเรียนในการเรียนรู้ประวัติศาสตร์กันดีไหมและเชื่อว่าสิ่งดี ๆ ในอดีตจะหวนกลับคืนสู่สังคมไทยอีกครั้ง.

About yingkanya

www.sesao.go.th

Posted on 03/02/2015, in ข่าวกิจกรรมครู. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: